Dat toch de Heer' zij gemaakt groot

Dit lied is niet te vinden in één van de veelgebruikte liedbundels.
Mogelijk staat het wel in andere liedbundels. Kijk hiervoor in de infobox rechts, onder het kopje 'Liedbundels'.

Dat toch de Heer' zij gemaakt groot De lofzang van Zacharías
Vorm	Strofelied
Herkomst
Taal	Nederlands
Land	Nederland
Periode	Omstreeks 1566
Tekst
Dichter	Petrus Datheen
Bijbelplaats	Lucas 1:68-79
Metrisch	8-8-8-8-8-8-7-10-8-10 (1-4) 8-8-8-8 (5)
Muziek
Melodie	An Wasserflüssen Babylon
Herkomst	Duitse melodie
Solmisatie	5-6-5-3-5-4-4-3
Gebruik
Kerkelijk jaar	Kersttijd
Trefwoord	HC Zondag 5 Van de voldoening HC Zondag 14 Van des Heilands ontvangenis en geboorte
Liedbundels
Bundel van Petrus Datheen III

Dat toch de Heer’ zij gemaakt groot is een gezang met als titel Lofzang van Zacharias geschreven door Petrus Datheen op de melodie van An Wasserflüssen Babylon (melodie).

Tekst

DE LOFZANG VAN ZACHARIAS

1
Dat toch de Heer’ zij gemaakt groot,
Israëls God zij geprezen,
Die Zijn volk heeft in angst en nood
Bezocht, en verlost uit dezen;
En den Hoorn des heils opgerecht,
In ’t huis van David, Zijnen knecht;
Zo Hij hadde tevoren,
Door Zijner heilige profeten mond,
Wel voorzeid tot menigen stond,
Den vaderen van Hem uitverkoren;

2
Dat wij zouden wezen bevrijd
Van de macht onzer vijanden,
En loos gemaakt zijn nu ter tijd
Uit der ongunstigen handen;
Opdat Hij toonde Zijn goedheid,
Onzen vaderen toegezeid;
Dat Hij ook is gedachtig
Zijns verbonds en ook Zijnes eeds voortaan,
Dien Hij Abraham heeft gedaan,
Onze vader in ’t gelove krachtig.

3
Dat wij vrij zijnde van de hand
Dergenen die ons zeer haten,
Hem zouden zonder vrees of schand’
Dienen en Zijn woord recht vaten;
Gerechtiglijk en heiliglijk,
Al ons leven gewilliglijk,
Daartoe zijnde genegen.
En gij, mijn zoon, zult een profete zijn
Voor dat aanzicht des Heeren mijn,
Om voor Hem te bereiden Zijn wegen.

4
Dat gij den volke vroeg en spaad’
Zijn zaligheid moogt verkonden;
Dewelk’ inzonderheid bestaat
In vergeving zijner zonden.
Door Gods goedheid, Die ons allein
Heeft als een zon uit ’t oosten rein,
Bezocht en niet vergeten;
Opdat Hij ze mochte verlichten klaar,
Die in de duist’re schaduw zwaar
Des doods dus lange hebben gezeten.

5
Opdat Hij onz’ voeten met vreugd,
En onze voetpaden mede,
Richten mochte in alle deugd
Tot Zijne wegen in vrede.

Voetnoten

Dit artikel is helaas nog slechts een beginnetje. Kerkliedwiki nodigt u uit uw kennis te delen door het artikel te verbeteren.