Kerkliedwiki bundels.png
Kerkliedwiki wijst je de weg naar meer dan 9.000 liederen!

Tips nodig? Zo kun je een lied zoeken. Hier vind je een overzicht van alle liedbundels.
Wil je ons werk steunen? Hier vind je meer over doneren of koop onze unieke Ubi-cari-tas.

Meer weten of vragen over Kerkliedwiki? info@kerkmuzieknetwerk.nl
Kerkliedwiki bundels.png Kerkliedwiki wijst je de weg naar meer dan 9.000 liederen! Tips nodig? Zo kun je een lied zoeken. Hier vind je een overzicht van alle liedbundels.

Wil je ons werk steunen? Hier vind je meer over doneren of koop onze unieke Ubi-cari-tas. Meer weten of vragen over Kerkliedwiki? info@kerkmuzieknetwerk.nl

De paradijstuin bloeit in mij

Uit Kerkliedwiki
Ga naar: navigatie, zoeken
Dit lied is niet te vinden in één van de veelgebruikte liedbundels.
Mogelijk staat het wel in andere liedbundels. Kijk hiervoor in de infobox rechts, onder het kopje 'Liedbundels'.
De paradijstuin bloeit in mij
Vorm Strofelied
Herkomst
Taal Nederlands
Land Nederland
Tekst
Dichter Herman Verbeek
Muziek
Componist William Horsley
Melodie There is a green hill far away
Liedbundels
Liedboek van de ziel p. 48

De paradijstuin bloeit in mij is een lied met een tekst van Herman Verbeek op de melodie There is a green hill far away van William Horsley (1774-1858).

Opname beluisteren

  • Van de CD Word stil mijn ziel, gezongen door het koor van de Pepergasthuiskerk te Groningen. Overgenomen met toestemming van de rechthebbenden.

Tekst

De paradijstuin bloeit in mij
ik wandel in haar zijn
en droom onder de appelboom
ik zie mijn ziel haar zijn

de weide waar de bron ontspringt
zij voedt het bloemengras
verdord was ik van levensangst
woestijn waarin ik was.

tot in die nacht de engel kwam
en raakte aan mijn zij
kom met mij in het ochtendlicht
het voorjaar lag op mij

de engel was de vogel die
het hoge hooglied zong
ik zong de tranen van de dauw
de noten op mijn tong

de zoute tranen werden vuur
waaraan je niet verbrandt
de tuin stond in een laaiend rood
de ooster hemelwand

de tuin was waar ik was was zij
waar mijn geboorte was
de zwanen overlegden mij
hun vleugels op het gras

al wat ik zag was wat ik was
vanaf de eerste dag
was liefdedaad van scheppingskracht
waarvan ik leven mag

Geplaatst met toestemming van de Stichting Verbeekfonds.

Inhoud

De mens die terugkeert naar zijn oorsprong, keert terug naar de aarde, naar de tuin, de paradijstuin. Alle natuur, heel de evolutie die aan de mens voorafgaat, is in de mens verzameld. Wij zijn water en licht, aarde en lucht, appel en graan, melk en honing, ei en lam. Waar wij natuur zien, zien wij altijd onszelf, wij zien in de spiegel. Cultuur is de menselijke aanwezigheid in de natuur. Waar onze cultuur de natuur bedreigt, bedreigen wij ons eigen voortbestaan. De aarde eerbiedigen, de tuin herstellen is eindelijk tot onszelf komen, is vrijworden.
(Herman Verbeek in Liedboek van de ziel, p. 48)

Hymnologische informatie

Het lied is gepubliceerd in Liedboek van de ziel, p. 48.

Literatuur

Herman Verbeek (2005). Liedboek van de ziel. Groningen: Stichting Verbeek-Fonds. ISBN 9080958115