Kerkliedwiki bundels.png
Wie ons steunt met € 10,- krijgt een leuk aandenken: de unieke Ubi-cari-tas
info@kerkmuzieknetwerk.nl
Kerkliedwiki bundels.png Kerkliedwiki bevat nu informatie over ruim 4.500 liederen! Wie ons steunt met € 10,- krijgt een leuk aandenken: de unieke Ubi-cari-tas.

De eerstvolgende Kerkliedwiki Schrijfdag is op zaterdag 30 maart in Amersfoort. Aanmelden of meer weten over Kerkliedwiki? info@kerkmuzieknetwerk.nl

Herman Verbeek

Uit Kerkliedwiki
Ga naar: navigatie, zoeken
Herman Verbeek
Herman Verbeek (1980)
Herman Verbeek (1980)
Volledige naam Herman Alphons Verbeek
Geboren Groningen, 17 mei 1936
Overleden Groningen, 1 februari 2013
Rechten Beschermd t/m 1 januari 2084
Wikipedia (nl)

Herman Alphons Verbeek (Groningen, 17 mei 1936 – aldaar, 1 februari 2013) was een Nederlandse priester, politicus, tekstdichter en componist.

Leven

Verbeek studeerde theologie en werd in 1963 katholiek priester. Hij was de zoon van Ferdinand Verbeek, één van de grondleggers van de neurochirurgie, voor wie het huiselijk leven een zware opgave was, en Elisabeth Franke, over wie hij in zijn autobiografie 'Toen daalde de duif' in weinig woorden liefdevol schrijft.

Verbeek volgde de priesteropleiding in Driebergen en studeerde Pastorale Psychologie in Nijmegen. Hij was van 06-09-1963 t/m 27-08-1965 kapelaan te Joure. Tussen 1968 en 1973 was hij adviseur van het bisdom Groningen. Hij was priester van het bisdom Groningen, maar had sinds hij in 1969 de politiek inging geen kerkelijke functie meer. Als reguliere pastoor kon hij zijn draai niet goed vinden. Voor Verbeek waren de geijkte paden niet goed begaanbaar. Vanaf 1973 volgde Herman Verbeek eenduidig zijn hart. Hij maakte zich sterk in de kritische basisbeweging in de kerk, was ondermeer één van de oprichters van de oecumenische basisgroep ‘De Vier Handen’ in Groningen en stapte later de politiek in.

Op 1 februari 2013 is hij overleden. Op zaterdag 9 februari is Herman Verbeek gecremeerd en was in een volle Der Aa-kerk in Groningen de indrukwekkende Gedachtenisviering.

Politiek

Tussen 1974 en 1977 was hij voorzitter van het provinciaal bestuur van de Politieke Partij Radikalen in Groningen. In 1977 werd hij landelijk partijvoorzitter, wat hij bleef tot 1981. In 1984 werd hij lid van het Europees Parlement voor de PPR, dat samenwerkte in het Groen Progressief Akkoord. Daarin was overeengekomen dat de PPR-kandidaat zich na de helft van de periode zou terugtrekken, ten gunste van de kandidaat van de Communistische Partij van Nederland Nel van Dijk. In 1986 verliet Verbeek het Europees parlement.

In 1989 werd Verbeek lijsttrekker van de Regenboog, een samenwerkingsverband van PPR, CPN en de Pacifistisch Socialistische Partij (PSP). Hierbij was overeengekomen dat wederom de PPR-kandidaat zich na een halve periode terug zou trekken, nu ten gunste van de kandidaat van de PSP, John Hontelez. In 1991 weigerde Verbeek dit. Het partijbestuur van GroenLinks waarin PSP, PPR en CPN waren toegetreden, wilde Verbeek royeren. De partijraad weigerde het royement echter goed te keuren. Verbeek bleef lid van het Europees parlement, maar opereerde onafhankelijk van zijn partij. Hij maakte naam als pleitbezorger voor een kleinschaliger landbouw, waarin aan boeren en boerinnen recht gedaan moest worden, te beginnen met een eerlijke prijs voor hun melk en graan. In 1994 zegde hij zijn lidmaatschap van GroenLinks op en werd hij lijsttrekker voor De Groenen bij de Europese verkiezingen van 1994. De Groenen haalden de kiesdrempel niet.

Auteur

Door de jaren heen schreef hij tientallen boeken. Over de kerk (hij zag geen grond voor pausschap en celibaat), de economie (die hij als Derde Wereldoorlog bestempelde, zijn inzichten kregen steun van oud Nobelprijswinnaar economie Jan Tinbergen), het landbouwbeleid (hij was een kritische bewonderaar van Sicco Mansholt) en een serie liedbundels, vaak voorzien van een persoonlijke toelichting.

Daarnaast schreef hij bijdragen voor diverse dag- en weekbladen. Tot aan zijn dood, op 1 februari 2013, bleef hij een kritisch denker en schrijver. In de weken voor zijn overlijden schreef hij zijn autobiografie 'Toen daalde de duif'.

Liedbundels

Herman Verbeek maakte de volgende liedbundels:

  • 1983: Mensen van grond en licht : tachtig zangen van Herman Verbeek. Amstelveen : Luyten. ISBN 9064160465. WorldCat-entry
  • 1987: De dag dat ik gezongen heb : zangen van Herman Verbeek. Amstelveen : Luyten. Muziek van o.a. Chris Fictoor. ISBN 9064161275. WorldCat-entry
  • 1989: Zang van de monnik. Aalsmeer : Luyten. ISBN 9064161747.
  • 1991: Liefde gaat langzaam : zangen van Herman Verbeek. Aalsmeer : Dabar-Luyten. Muziek uitgeschreven door Wilfred Reneman. ISBN 9789064162060. WorlCat-entry
  • 1992: Boerenzangen : veertig zangen voor boer en boerin. Aalsmeer : Dabar-Luyten. ISBN 906416228X. WorldCat-entry
  • 1994: Slapen in een zoen : zangen van dood en leven. Aalsmeer : Dabar-Luyten. ISBN 9789064162732. WorldCat-entry
  • 1996: Getijden : zangen voor de dagen en de jaren. Aalsmeer : Dabar-Luyten. ISBN 9064163006. WorldCat-entry
  • 2005: Liedboek voor de ziel. Groningen : Stichting Verbeek-Fonds. ISBN 9080958115. WorldCat-entry
  • 2007: Liedboek van aarde. Groningen : Stichting Verbeek-Fonds. ISBN 9080958128
  • 2014: De monnik, het leven en de dood. Groningen : Stichting Verbeek-Fonds. WorldCat-entry
  • 2019: Dat gij het zingt. Nagelaten zangen en overwegingen. Onder redactie van Chris van Bruggen en Michaël Steehouder. Gorinchem: Theologische uitgeverij Narratio. ISBN: 978 90 5263 4487

Nalatenschap

Uit zijn nalatenschap, ondergebracht in de Stichting Verbeek-Fonds, is de ontwikkeling van een oecumenische liedbundel bekostigd. Er is twee jaar aan deze bundel gewerkt en in oktober 2015 is de bundel Zangen van Zoeken en Zien verschenen.

Boeken van Herman Verbeek en een aantal CD's met opnamen van zijn liederen zijn te bestellen via de website van het Verbeekfonds (zie onder).

Externe links


Verkort Interview met Herman Verbeek door Jan Mik
Uitzending Zwart Schaap met Herman Verbeek
Minuut 34: “Ik wil eigenlijk alleen maar door de stad gaan en zeggen: mensen, maak het een beetje warm”