Ik wil, zijnde verblijd

Dit lied is niet te vinden in één van de veelgebruikte liedbundels.
Mogelijk staat het wel in andere liedbundels. Kijk hiervoor in de infobox rechts, onder het kopje 'Liedbundels'.

Ik wil, zijnde verblijd
Vorm	Strofelied
Herkomst
Taal	Nederlands
Land	Nederland
Periode	Omstreeks 1566
Psalm 34
Schrijver	David (volgens opschrift)
Latijnse titel	Benedicam Domino
Vulgaat	Psalm 33
Berijming	Psalmberijming van Petrus Datheen
Tekst
Dichter	Petrus Datheen
Bijbelplaats	Psalm 34
Metrisch	6-8-8-8-6-6-8-8-6 (1-10) 6-8-8-8 (11)
Muziek
Componist	Loys Bourgeois
Solmisatie	2-4-3-4-5-6
Gebruik
Trefwoord	HC Zondag 39 Van het vijfde gebod
Liedbundels
Bundel van Petrus Datheen 34

Ik wil, zijnde verblijd is een berijming van Psalm 34, deze berijming maakt deel uit van de Psalmberijming van Petrus Datheen. De tekst is van Petrus Datheen, de melodie is afkomstig uit de Geneefse Psalmen.

Tekst

PSALM 34

1
Ik wil, zijnde verblijd,
God prijzen ende maken groot;
Mijn mond zal nu Zijnen lof bloot
Verkonden breed en wijd.
Ik heb geen ander’ vreugd
Dan dat geprezen zij de HEER’;
Opdat zij die benauwd zijn zeer,
Daardoor werden verheugd.

2
Prijst God met mij gemeen,
Ende maakt zeer groot Zijnen Naam;
Elk van ons love Hem bekwaam,
Wij die hier zijn bijeen.
Mijn God heeft mij verhoord,
Als ik Hem van harte riep aan;
Uit angst, waarmee ik was bevaân,
Trok Hij mij naar Zijn woord.

3
Die onzen God aanziet,
Die zal verlicht wezen zeer klaar;
Hij zal ook nimmermeer voorwaar
Beschaamd zijn in ’t verdriet.
D’ arme heeft in den nood
Geroepen, en God heeft zeer goed
Hem verlost uit den tegenspoed,
Uit angst en uit aanstoot.

4
D’ engelen hebben vrij
Rondom den vromen fijn gemaakt
Haren leger ende gewaakt,
Opdat elk zeker zij.
Proeft en smaakt in ’t gemein,
Hoe de HEER’ lieflijk zij en zoet.
Welzalig is hij wiens gemoed
Vast staat op God allein.

5
Vreest God met harten rein,
Gij al Zijn heiligen met vliet;
Want die Hem vrezen, dien zal niet
Ontbreken groot noch klein.
De leeuw verhongerd wreed,
Vindt dikwijls geen aas, waar hij gaat.
Maar door Gods kracht werdt hij verzaad,
Die Hem bidt met bescheed.

6
Komt, gij kinderen al,
En mij wel naarstiglijk toehoort;
De vreze Godes uit Zijn woord
Ik u wel leren zal.
Wie is ’t van u alt’zaam,
Die een goed lang leven zien wil?
Ook in ruste te wezen stil,
En in vrede bekwaam?

7
Uwe tonge bewaart,
Dat zij toch niet en spreek’ onrecht;
Dat gij den mense goed en slecht
Met bedrog niet bezwaart.
Vliedt ’t kwade, ’t goede doet;
Zoekt den vreed’ en dien ook najaagt;
Want God zoekt die, ende Hij vraagt
Naar hen die steeds doen goed.

8
God zeer ernst’lijk aanziet
De schalken, en ook haar boos werk;
Hij zal maken, door Zijn kracht sterk,
Haren naam gans tot niet.
De vroom’ in dit ellend’
Bidden God en worden verhoord;
Hij behoedt z’ ook altijd nu voort;
Tot haar hulp Hij Hem wendt.

9
Bij den harten benauwd
Is God zeer goedertier altijd;
Hij helpt uit lijden, nood en strijd,
Die Hij daarin aanschouwt.
Die vroom is van gemoed,
Zal zeer veel lijden overal;
Maar God hem haast vrijmaken zal
Van kruis en tegenspoed.

10
Onze God wel bewaart
Zijn benen, zodat daar niet één
Van all’ gebroken werdt ontween,
Noch enigszins bezwaard.
Maar de boze met kracht
Werdt verdorven door zijn misdaad;
En die den oprechten doet kwaad,
Zal vergaan gans veracht.

11
God zal steeds gadeslaan
De vromen, die Hem dienen blij;
Die op den HEER’ vertrouwen vrij,
Blijven eeuwiglijk staan.

(Psalmberijming van Petrus Datheen)

Voetnoten

Dit artikel is helaas nog slechts een beginnetje. Kerkliedwiki nodigt u uit uw kennis te delen door het artikel te verbeteren.