Komt, laat ons samen Isrels Heer

Dit lied is te vinden in de volgende veelgebruikte liedbundel(s):

Zangbundel Joh de Heer 331
Mogelijk staat het ook in andere liedbundels. Kijk hiervoor in de infobox rechts, onder het kopje 'Liedbundels'.

Komt, laat ons samen Isrels Heer'
Vorm	Strofelied
Herkomst
Taal	Nederlands
Land	Nederland
Periode	1773
Psalm 95
Latijnse titel	Venite, exsultemus
Vulgaat	Psalm 94
Berijming	Psalmberijming van 1773
Tekst
Dichter	Johannes Eusebius Voet
Bijbelplaats	Psalm 95
Metrisch	8-8-9-8-8-9
Muziek
Componist	Loys Bourgeois
Melodie	Psalm 24 Psalm 62 Psalm 111
Solmisatie	2-6-4-5-5-4-3-2
Liedbundels
Zangbundel Joh. de Heer 331
Psalmberijming van 1773 95

Komt, laat ons samen Isrels Heer' is een berijming van Psalm 95, deze berijming maakt deel uit van de Psalmberijming van 1773. De tekst is van Johannes Eusebius Voet, de melodie is afkomstig uit de Geneefse Psalmen.

Tekst

PSALM 95

1
Komt, laat ons samen Isrels HEER’,
den rotssteen van ons heil, met eer,
met Godgewijden zang ontmoeten!
Laat ons Zijn gunstrijk aangezicht
met een verheven lofgedicht
en blijde psalmen juichend groeten!

2
De HEER’ is groot, een heerlijk God,
een Koning, Die het zaligst lot
ver boven alle goôn kan schenken!
Het diepst van ’s aardrijks ingewand,
het hoogst gebergt’ is in Zijn hand:
’t is al gehoorzaam op Zijn wenken.

3
Zijn’ is de zee, z’ is door Zijn kracht
met al het droge voortgebracht,
’t moet alles naar Zijn wetten horen.
Komt, buigen w’ ons dan biddend neer,
komt, laat ons knielen voor den HEER’,
Die ons gemaakt heeft en verkoren.

4
Want Hij is onze God, en wij
zijn ’t volk van Zijne heerschappij,
de schapen, die Zijn hand wil weiden.
Zo gij Zijn stem dan heden hoort,
gelooft Zijn heil- en troostrijk woord,
verhardt u niet, maar laat u leiden.

5
Verhardt u niet; neemt Zijn genâ
ootmoedig aan. Laat Meriba,
laat Massa u ten afschrik wezen,
waar ’k door uw vaders ben verzocht,
toen alles, wat Mijn almacht wrocht,
hen niet bewoog, om Mij te vrezen.

6
’k Heb aan dit volk, dat Mij vergat,
een langen tijd verdriet gehad,
ja, veertig jaar hun hoon verdragen
en zei: “Dit volk, dat steeds Mij sart,
heeft een verdwaasd en dwalend hart;
’t schept in Mijn wegen geen behagen”.

7
Dies heb Ik, door hun tergend kwaad
op ’t hoogst vergramd, dit volk versmaad,
en met een duren eed gezworen,
dat wegens zijn geschonden trouw
het nooit Mijn rust genieten zou,
die voor Mijn volk nog blijft beschoren.

(Psalmberijming van 1773)

Hymnologische informatie

De Zangbundel Joh. de Heer heeft daarvan de strofen 1 en 4.

Voetnoten

Dit artikel is helaas nog slechts een beginnetje. Kerkliedwiki nodigt u uit uw kennis te delen door het artikel te verbeteren.