Kerkliedwiki 5 jaar.png
Dit jaar is er opnieuw de Kerkliedwiki Adventskalender! En er zijn twee spellen om gratis te downloaden: een Adventskwartet en een Adventsquiz.
info@kerkmuzieknetwerk.nl
Kerkliedwiki 5 jaar.png Kerkliedwiki bestaat 5 jaar! Wie ons steunt met € 10,- krijgt een leuk aandenken: de unieke Ubi-cari-tas.

Dit jaar is er opnieuw de Kerkliedwiki Adventskalender met elke dag een mooi lied! En er zijn twee spellen om gratis te downloaden: een Adventskwartet en een Adventsquiz. Meer weten over Kerkliedwiki? info@kerkmuzieknetwerk.nl

Als ik spreek

Uit Kerkliedwiki
(Doorverwezen vanaf Als ik spreek tot wie, tot jou)
Ga naar: navigatie, zoeken
Als ik spreek
Deel van Een taal van liefde
Vorm Strofelied
Herkomst
Taal Nederlands
Land Nederland
Tekst
Dichter Michaël Steehouder
Metrisch 7-8-8-5
Muziek
Componist Chris van Bruggen
Solmisatie 1-2-3-3-4-2-3
Gebruik
Kerkelijk jaar Pinksteren
Trefwoord Spreken
Liedbundels
Zangen van Zoeken en Zien 121
 OAB ? 

Als ik spreek is een lied op tekst van Michaël Steehouder en muziek van Chris van Bruggen

Opname beluisteren

  • Live-opname door Gerrit Welle tijdens Vesper op 17 april 2016 met het Projectkoor De Ark (Groningen) onder leiding van Chris van Bruggen en Anneke van der Heide. Weergegeven met toestemming van de rechthebbenden.

Tekst

Als ik spreek tot wie, tot jou,
laten mijn woorden stevig zijn,
tegen onrecht tegen doden,
waarheidwoorden zijn.

Als ik spreek tot wie, tot jou,
laten mijn woorden levend zijn,
eten, drinken, ademwoorden
uitgezongen zijn.

Als ik spreek tot wie, tot jou,
laten mijn woorden helend zijn,
dat zij duizendmaal vergeven
tot verzoening zijn.

Als ik spreek tot wie, tot jou,
laten mijn woorden zegen zijn,
dat zij weerloos en bescheiden
vol waardering zijn.

Inhoud

Het lied gaat over de wijze waarop wij spreken tot elkaar. Het verwoordt de wens dat mijn woorden niet alleen stevig zijn, maar ook levend, helend en anderen tot zegen.

Er is een algemeen gevoel dat onze taal aan het verruwen is. Misschien beter gezegd: dat onze manier van spreken harder aan het worden is. Op straat, in het uitgaansleven, op scholen. Zogenaamde praatprogramma’s op televisie worden steeds meer debatprogramma’s. De deelnemers lijken er vooral op uit te zijn om te winnen en de ander te verslaan. Vooral niet toegeven dat de ander misschien gelijk heeft, want dan toon je zwakte. Vooral niet toegeven dat je iets niet weet, want dan ben je ongeloofwaardig. Vooral bij je eigen mening blijven, want anders ben je een draaikont.

Ook op de sociale media op het internet zoals Facebook en Twitter lijkt het harde woord de norm te zijn. Scheldwoorden, harde oordelen en al dan niet gemeende doodsbedreigingen worden gewoon. Woorden die doodslaan: leugenaar, charlatan, islamitisch stemvee. Er is weinig neiging om ‘effe te dimmen’. Natuurlijk: vrijheid van meningsuiting. Niemand mag verhinderd worden om te zeggen wat hij of zij belangrijk vindt. Tegenstellingen moeten niet verdoezeld worden. Een redelijke discussie begint met de vrijheid om je eigen standpunten (en twijfel aan de standpunten van anderen) naar voren te brengen. Maar een redelijke discussie vereist ook serieus proberen elkaar te begrijpen.

Naast de verruwing van de taal is de roep om respect te horen. Vaak betekent het zoiets als: laat de ander zijn gang gaan, bemoei je er niet mee. En vaak wordt het ook opgeëist: respecteer mij, probeer me niet te dwingen naar jouw normen en waarden. Jij jouw leven en ik het mijne.

In haar boek Compassie pleit Karen Armstrong voor een andere manier om met elkaar te praten. De regel ‘Behandel anderen zoals je zelf behandeld wilt worden’ – beleden in alle religieuze tradities – nodigt uit om ruimte voor anderen te maken, aandachtig en meelevend naar anderen te luisteren. Niet door het debat, niet door de botsing van opvattingen komen we tot beter samenleven, maar door elkaar te willen begrijpen en door wederzijdse waardering, is de gedachte.

Waarderen is meer dan respect. Waarderen betekent niet alleen dat je een ander in zijn waarde laat, maar dat je een ander van waarde vindt. Wie dat kan laten doorklinken in zijn woorden, zegent een ander in de zin van het Latijnse woord benedicere: iets goed van iemand zeggen.

Zegenende taal hoeft niet te verhullen wat fout is. Wat niet goed is moet benoemd worden. Maar zegenende taal is uit op verzoening. Zij wijst het gedrag van een ander af, maar niet de ander zelf. Zij wijst het liegen af maar bestempelt de ander niet als een leugenaar. Zij wijst het misbruik af maar schrijft de ander niet af als een verkrachter. Zegenende taal zoekt naar een weg om ondanks alles toch verder te gaan. Zegenende taal is moeilijker dan duidelijke taal. Zij bedekt de waarheid niet. Maar er is een verschil tussen de waarheid zeggen en iemand eens flink de waarheid zeggen.

(Bron: Peperclip, het informatieblad van de Oecumenische Vieringen Groningen. Steehouder schreef in oktober 2011 een artikel met onder meer deze toelichting op het lied.)

Zettingen

Het lied kan eenstemmig gezongen worden, maar Chris van Bruggen maakte ook een zetting met vierstemmig koor en twee solisten (sopraan/tenor).

Hymnologische informatie

Het lied is voor het eerst gepubliceerd in Om de aarde te bewonen Het lied is later opgenomen in de Pinkstercantate Een taal van liefde.